| 01 - Veritas
02 - See Love Through My Eyes
03 - In My Head
04 - Time To Pray
05 - Wide Awake In Dreamland
06 - I Pray For you
07 - Synchronicity
08 - Strange
09 - All I want Is You
10 - I Know It's Time
11 - The Emerald Sea
12 - The Everlasting Light
| Gary Hughes 'Veritas' 2007
Frontiers Records
| |
| | |
Sk³ad: Gary Hughes - wokal, chórki, klawisze, bas, programowanie; Johnny Gibbons - gitary; Chris Francis - gitary; John Halliwell - gitary; Rick Stewart - bas; Simon Brayshaw - bas; Jason Robinson - perkusja; Dave Ingledew - perkusja;
Gary Hughes to lider grupy Ten, a tak¿e muzyk wydaj±cy od czasu do czasu solowe kr±¿ki. Sam jestem wielkim fanem jego pierwszych 3ch solowych wydawnictw, a tak¿e kilku pierwszych albumów Ten. Poprzedni solowy kr±¿ek Precious Ones wydany 1998 roku by³ do tego stopnia podobny do albumów Ten, ¿e wiêkszo¶æ recenzentów zachodzi³a, czemu by³ to album solowy. Wielu wi±za³o z wydaniem Veritas nadzieje na powrót do ¶cie¿ki zapocz±tkowanej na trzech pierwszych albumach solowych. Niestety, te czasy Gary ma ju¿ dawno za sob±, a niniejszy album pod±¿a drog± znan± z Precious Ones.
Kilka poprzednich albumów Ten, wraz z solowym Precious Ones by³o zwyczajnie nudn± muzyk±. Kawa³ki przyd³ugie, rozlaz³e, ¶piew jednostajny z jednym lub dwoma udanymi utworami. Tak samo 2 p³ytowy,ambitny projekt Hughesa Once And Future King uwa¿am za ¶rednio udany, za d³ugi, rozwlek³y i nadêty lirycznie. W porównaniu z Ten tu mamy spokojniejsze gitary, du¿o klawiszy i takie wsparcie g³osowi Hughesa najlepiej s³u¿y. Klawisze na których gra sam Hughes brzmi± naprawdê znakomicie, a sam muzyk ma mnóstwo pomys³ów na ich u¿ycie. Na Veritas jest te¿ mniej eksperymentów ni¿ na albumach zespo³owych. Mniej, bo podpada pod to tylko jeden utwór Synchrocity. To zahacza pod najwa¿niejszy atut Veritas, którym jest ¶rednia d³ugo¶æ utworów nie przekraczaj±ca 4-5 minut (naturalnie chodzi o porównanie tego z Ten).
Piosenki takie jak I Pray For You i Synchrocity (bardzo udanie wkomponowany dzieciêcy chórek) brzmi± jak propozycje Asii, Marillion w latach 80tych, tych, które tak przyjemnie siê s³ucha, gdy za oknem brzydka pogoda. Ten pierwszy ma klawisze ¿ywcem wyjête ze ¶rodkowych lat 80tych, z muzyki okre¶lanej mianej synth pop. Potem wchodz± inne, bardziej atmosferyczne, ale trzeba przyznaæ, ¿e dzia³a to bardzo dobrze. ¦piewa tu te¿ trochê pod Billy Idola, ale moim zdaniem mo¿na siê do tego przyzwyczaiæ i ja kawa³ek oceniam na plus. All I Want Is You bardzo mi przypomina ostatni± znakomit± p³ytê Ten Far Beyond The World, bardzo podobny klimat i feeling. Najwy¿ej wznosi siê chyba Wide Awake In Dreamland, który miesza typow± dla Hughesa spokojn±, stonowan± melodykê z t± znan± z kilku ostatnich albumów Dare (klawisze graj± tu jak w³a¶nie w tym zespole). £adnie na³o¿one na siebie wokale samego wokalisty dope³niaj± tego bardzo udanego dzie³a. Ciekawy jest na pewno maj±cy w sobie co¶ z weso³ych czasów aorowych I Know It's Time, gdzie nawet sam Hughes zazwyczaj ¶piewaj±cy z angielsk± flegm± w refrenie o¿ywia siê.
Ostatnie albumy Ten mocno mnie znudzi³y i Veritas na tym polu jest wyra¼n± progresj±. Spokojny, utrzymany w wiêkszo¶ci w ¶rednim tempie, przy tym bardzo melodyjny, chwilami transowy album. Senny, ale zaznaczam, ¿e w tym samym czasie nie nudny. Gary ju¿ pewnie nie nagra nic w stylu trzech pierwszych solowych i kilku Ten, ale Veritas powinni¶my przyj±æ z zadowoleniem.vandervelde
|
