HardRock.Com.Pl

Crash The System jest projektem założonym przez songwritera Sörena Kronqvista (House Of Lords, Michael Bormann) i perkusistę Daniela Floresa na jesieni ubiegłego roku. Zaprosili oni do współpracy wielu znanych skandynawskich muzyków, w tym czterech różnych wokalistów. Wśród nich są Göran Edman (Malmsteen, Glory, Madison), Mats Levén (Treat, Malmsteen, Dogface), Thomas Vikström (Talk Of The Town) i Björn Jansson (Ride The Sky, Tears Of Anger). Partie solowe zagrał Johan Niemann z bardzo przeze mnie lubianego progresywno-powerowego Mind's Eye.

Takie studyjne projekty przynoszą bardzo różne efekty. Crash The System w moim przekonaniu jest jeszcze lepszy niż najlepszy z nich ostatnio, czyli Voices Of Rock. Przede wszystkim słychać, że wiele kawałków zostało napisane z dużą starannością. Harmonie są doskonale zbudowane i choć zdarzyły się ze dwa, trzy kawałki napisane w zbytnim pośpiechu to reszta stoi na bardzo wysokim poziomie. Brzmienie nie jest typowo aorowe, zahacza nawet o symfoniczny rock, ale wspomniane harmonie, refreny to najczęściej styl AOR i nawet westcoast.

W największym stopniu mnie zachwycił Take A Chance (Leven), gdzie refren to feeling i maestria wyjęta z lat 80-tych. Przy inaczej brzmiących instrumentach, bogatszej w echa produkcji (czyli bardziej westcoastowej) ten kawałek zachwycałby również wtedy. Świetny przedrefren i co ostatnio jest coraz rzadsze jeszcze lepszy refren. Instrumenty trochę się tu zlewają w jedno i solówka także mogła brzmieć inaczej (klawiszowe/komputerowe brzmienie gitary, w stylu Magnusa Karlssona). W każdym bądź razie bardzo blisko perfekcji. Równie blisko ideału jest Mysterious, gdzie Goran Edman śpiewa równie rewelacyjnie co na ostatnim Street Talk (kiedy nowy?). Edman ostatnio flirtuje z dziwnymi stylami (power/heavy), wielka szkoda, że się trochę odsunął od AORu, bo ma tu naprawdę wciąż wiele do powiedzenia. Podobny do niego jest Broken Glass, gdzie jednak wrażenie psuje prosty refren. Rolling Stone (śpiewa Jansson) mógłby spokojnie być dziełem Drive, She Said - podobieństwo jest uderzające, nawet wyłączając odmienne brzmienie. Kapitalny, podniosły refren i jedna z najlepszych solówek. W fantastycznej formie jest Mats Leven na All Because You. Kawałek jest dość ostrym hard'n heavy ze wspaniałym, stopniowanym aorowym refrenem (Treat miał podobne). Enough Of Your Lovin' (Vikström) jest tylko na pierwszy rzut ucha standardowym wypełniaczem. Może i refren nieudany, ale w zwrotkach, bardzo podobnych do Last Autumn's Dream i przede wszystkim przedrefrenie grupa zamyka usta malkontentom. Także solówka jest tu warta uwagi. Zamykający Without Chances to brzmienie Allen/Lande - wokalista Jansson brzmi tutaj dokładnie jak Lande. Utwór przyzwoity, jednak bez większych wzlotów. Także fanom Allen/Lande spodoba się Angel Of My Heart (Vikström), który jest znacznie lepszy i prezentuje poziom debiutu wspomnianego projektu.

Crash The System nie został zbyt pochlebnie przyjęty. Nie za bardzo wiem jaka jest tego przyczyna, może nie wystarczająco się wsłuchali? Ja się wsłuchałem na tyle, że na pewno będzie to moja czołówka płyt w 2009 roku.