HardRock.Com.Pl

Jest to piąty solowy album Michaela Trempenau, bardziej znanego pod łatwiej zapamiętywalnym pseudonimem Mike'a Trampa. Zaczynał jako przedstawiciel Danii z zespołem Mabel na Eurowizję (78). Potem przyszedł czas na podbój Ameryki z White Lionem, a gdy się hairmetal wypalił założył mniej znany projekt Freak Of Nature.

Jest to razem z poprzednią solową (More To Life Than This z 2003) najlepsze wydawnictwo trampka post White Lion. Bardziej pop rock aniżeli coś innego, ale wszystko na bardzo dobrym poziomie. Po prostu głos Trampa bardziej dziś pasuje do lekkiego/spokojniejszego grania, niż do White Liona, gdzie był wyraźny rozdźwięk między utworami, a śpiewającym Trampem.

Utworu klasy Back To You na nowym White Lion zabrakło. Dość nowoczesny, ale ze świetna melodią. Come On to beatlesowski pop, jakiego tutaj bardzo dużo. Sunshine jest bardzo podobny do Sarah Thin Lizzy i trzeba dodać, że równie dobry. Na Between Good And Evil mamy trochę 70-sowego rocka (klawisze), podobne utwory znalazły się na Return Of The Pride White Liona. Tyle, że tutaj taki kawałek po prostu bardziej pasuje, lepiej się wkomponowuje w resztę i nie odstaje. Jak to już z trampkiem bywa od zawsze znalazło się tu kilka wypełniaczy, ale są tu w zdecydowanej mniejszości.

Warto dodać, że jest to znakomita płyta lirycznie. Większość utworów ma bardzo osobiste, dojrzałe teksty w większości opisujące drogę muzyczną/życiową jaką Tramp przez ostatnie kilkadziesiąt lat przeszedł. Drogę, która dodajmy zatoczyła koło, bo muzyk po latach tułania się po świecie znów zakotwiczył w rodzinnej Danii, o czym zresztą śpiewa w All Of My Life ("I have been gone all of my life, my heart and soul for rock n roll, I gave up everything, I wanna go back, I wanna go home....").

Skłamałbym pisząc, że jestem tym albumem zachwycony, na pewno nie jest to spektakularna płyta, ale choćby na tle ostatniego White Liona może się podobać. Dla mających ochotę na coś spokojniejszego, lub z sentymentu dla dawnego White Liona - klasa prawie ta sama.