1. Wanna Feel Like The First Time 2. The Best I Can 3. Angel 4. Dreamer 5. My Special Lady 6. Dreamer (Radio Edit) 7. One Reason Why (japoński bonus) CC Rock - 'CC Rock' 2007 Zink Music    Recenzent: vandervelde

Skład: Anssi Alatalo - gitary; Peter Lundin - gitary; Arthur Anderson - wokal; Mikael Baden - bas; Magnus Thorn - perkusja; Patrick Tibell - chórki; Roger Ljuntggren - gitary;

CC Rock to grupa skupiona wokół doświadczonych szwedzkich muzyków. Zespół składa się z dwóch gitarzystów Petera Lundina, Anssi Alatalo i wspomagającego ich Rogera Ljuntggrena (T'Bell, Grand Illusion). Oni plus Patrick Tibell (T'Bell) napisali wszystkie kawałki. Wokalista i basista dołączyli do grupy, gdy już były one napisane.

Granie jest dość nowoczesne, z typową dla modern rocka ścianą gitar. Może to niektórych odrzucić, ale zaufajcie mi warto przetrzymać te pierwszą chwilę. Znalazło się tu miejsce dla klawiszy,a melodie jakie chłopaki są wprost niesamowite, żwycem wyjęte z końca lat 80tych. Brzmienie grupy jest bardzo podobne do Szwedów z Dogpound, może ci drudzy grają nieco ciężej, a ci pierwsi bardziej podążają w stronę czystego AOR. Kawałki są krótkie i treściwe, nie pozwalają się nam na chwilę nudzić.
Otwierający Wanna Feel Like The First Time (na razie najbardziej mi sie podoba) swym optymizmem pokona nas od razu. Świetny tekst (sentymentalna linijka Take Me Back To The Glory Days rządzi!) i znakomity chorus. Podobnie jest na następnym The Best I Can równie radosnym i energicznym. We zwrotkach Angel możemy usłyszeć trochę z ostatnich płyt Harem Scarem, natomiast refren to znów podróż do przeszłości, gdy najważniejszym momentem piosenki był refren. Dreamer posiada najbardziej tradycyjny, rockowy riff. Refren tutaj jest najbardziej popowy, przypominający dzisiejsze modern rockowe amerykańskie grupy. My Special Lady to typowe cukierkowe scandi w najlepszej odsłonie. Masa klawiszy, przypominające nawet naszą Syndię, przebojowość i energia. Nie można się oderwać od takiej muzyki. Japońskie wydanie ma zamiast umieszczonego tutaj radio edita całkiem inny utwór w postaci One Reason Why, który zupełnie nie odbiega od pozostałych. Znów kapitalny refren i ogólna radość płynąca z głośników.

Czy przez inny strój gitar i nowoczesna produkcję ta płyta cos straciła? Raczej nie, choć pewnie kilku z tego powodu nie dam im szansy. Przyznaję, że jest to dość nowoczesne granie, ale warto dać CC Rock szansę. Czuć po prostu, że ta muzyka żyje. Ja niniejszą epką jestem zachwycony.

vandervelde