1.Tower of Love 2.Body and Soul 3.Last Act 4.Sink My Teeth 5.Every Day I Die 6.Soul Revival 7.I'm N Shock 8.Red Hot 'N' Blue 9.Slave to Love 10.Fall Thru the Cracks 11.Hollywood Babylon Outlaw Blood 'Outlaw Blood' 1991 ATCO Records    Recenzent: vandervelde

Skład: Marc McCoy - wokal; Marti Frederiksen - gitary, chórki; Rick Harchol - gitara solowa; Nick 'The Hammer' Parise - bas; Larry Aberman - perkusja;

Outlaw Blood to jeszcze jedna płyta-meteoryt. Pojawili się równie szybko co zgaśli. Mógł mieć na to wpływ wyboru wytwórni. ATCO nie miało zbyt dużej siły przebicia,a z tym dość odmiennym zespołem rockowym jeśli patrząc na ówczesną scenę, to było nieodzowne.

Osobiście Outlaw Blood zainteresowałem się ze względu na producenta płyty, którym jest znany songwriter (współtwórca pierwszego Vixen) i wydawca znakomitych płyt solowych Jeff Paris. Spodziewałem się z tego względu komercyjnego hardrocka, oczywiście zagranego przy dużym udziale klawiszy. To co otrzymałem to jest coś zupełnie innego. Płyta bardzo mało wygładzona, trochę surowa. Coś jakby Cinderella tańcząca z Shark Island przy starych nagraniach The Cult. Mimo, że kawałki nie zawsze są najwyższych lotów to zdarzają się chwile bardzo melodyjnego rocka. Tower Of Love ma początek w stylu Cinderelli,w dalszej części to już The Cult z okresu Sonic Temple. Zwraca uwagę znakomity, bardzo melodyjny refren. Body And Soul mocno napiętnowany jest Shark Island, a następny Last Act to niemal czysty, wczesny The Cult. W Soul Revival słyszymy rock'n'rolla spod znaku Contraband, zespołu w którym udzielał się wokalista Shark Island Richard Black. Znakomity jest Slave To Love, w stylu najlepszych kawałów Shark. Można tak dalej, nic ponadto tutaj nie usłyszymy. Pierwsza część płyty (do 6 numeru) to muzyka w stylu The Cult, reszta to inspiracje Shark Island, Contraband, trochę Sleez Beez (I'm In Shock).

Przyzwoita płyta z niecodzienną melodyką. Na pewno rzecz warta wysłuchania i wyrobienia sobie własnej opinii. Fani The Cult i Shark Island powinni być zadowoleni.

vandervelde