|
Wpisa³: vandervelde
|
|
23.05.2008. |
| 1. Can't Be Real
2. Slow
3. Banging For A Living
4. Oh Yeah
5. Dead
6. Who's Fucking Who?
7. Cockteaster
8. Go Girls
9. Business
10. No Beating The Blues
11. Self Appointed
12. Muslim
13. Go Down Like Man
| Lessdress 'Sugarfree' 2007 Grandes Kochonos
| |
| | |
Sk³ad: Pawe³ Nowakowski - wokal, gitara; Krzysztof Faliñski - gitara; Marcin Kurbiel - bas; Arkadiusz Nosarzewski - perkusja;
Od premiery nowej p³yty Lessdress minê³o ju¿ trochê czasu, p³yta le¿a³a na pó³ce i jako¶ ci±gle siê z ni± mija³em. Jednak na kanwie planów na reedycjê debiutu postanowi³em co¶ napisaæ o ubieg³orocznym, powrotnym kr±¿ku Lessdress. Co ciekawe chcia³em przeczytaæ co s±dz± o kr±¿ku zachodni recenzenci i wyobra¼cie sobie Google nie zwróci³o ani jednego wyniku. Kole¶ od promocji wyra¼nie zaspa³, bo grupa ma swoj± renomê zagranic± i tych kilkaset zamówieñ by³oby na pewno. Gwoli przypomnienia trzeci album Lessdress jest pierwszym od 16stu lat i wydanego wtedy Love Industry. Zawieszono dzia³alno¶æ w 1995 roku, dwa lata po¼niej nast±pi³a reaktywacja, ale wtedy zmar³ basista grupy S³awek Onacik i grupa zniknê³a na kolejne d³ugie lata.
Od razu piszê, ¿e starego stylu tu jak na lekarstwo. Sugarfree to zupe³nia nowa jako¶æ i nowy byt. Odniesienia do przesz³o¶ci s±, ale s³yszalne bêd± tylko dla mocno os³uchanych z pierwszymi dwoma p³ytami (przede wszystkim wokal jest znajomy). P³yta brzmi bardzo sucho, ascetycznie. Czêsto s³yszymy ¶piew przy akompaniamencie samej perkusji, czy pulsuj±cego basu. Na zdecydowany plus mo¿na zaliczyæ gitarzystê Krzysztofa Faliñskiego, odgrywaj±cego bardzo dobre sola, co nie muszê chyba dodawaæ jest ewenementem po tej stronie Odry. Nawet, gdy styl grany przez Lessdress Wam nie przypadnie do gustu to polecam ws³uchanie siê w sam± gitarê.
Ca³o¶æ przesi±kniêta jest te¿ AC/DC-owym patentem na granie hardrocka. Znakiem firmowym Sugarfree to wolno, smêtnie ci±gn±ce siê zwrotki i naprawdê niejednokrotnie znakomite refreny. Na przyk³ad Banging For A Living jest takim w³a¶nie kawa³kiem, którego zwrotki nudz± niemi³osiernie, a doskona³y refren zmienia ca³kowicie opiniê o piosence. Jeszcze odno¶nie tego utworu mo¿na zwróciæ uwagê na wiadom± estetykê liryczn±, która grupa pod±¿a od debiutu, pisz±c bardzo dosadne, nie pozostawiaj±ce miejsca na interpretacjê teksty. Idealnie w t± estetyk± wpasowuje siê promuj±cy album Who's Fucking Who, gdzie mamy najlepszy chyba refren na ca³ej p³ycie. ¯ywszy jest Oh Yeah przypominaj±cy ostatnie albumy Bang Tango z ma³ym dodatkiem Broken Teeth. Rocker jakie w latach 90tych grywa³y amerykañskie zespo³y staraj±ce siê na¶ladowaæ styl australijczyków. Cockteaser to w prostej linii granie odgrywane przez grupy typu Bang Tango. Ostro do przodu, trochê mrocznie, ze ¶wietn± riffuj±c± w tle gitar±. Mo¿e siê podobaæ agresja i rock'n'rollowa gitara w Business. Wszystko podlane stylem AC/DC, czy mo¿e bardziej trochê tylko inaczej graj±cych Rose Tattoo. Bardzo lubiê duet nastêpuj±cych po sobie Self Appointed i przyciê¿kawego Muslim. Nie przypad³ mi tylko do gustu ostatni Go Down Like A Man.
Fani oszczêdnego w melodiê hardrocka spod znaku AC/DC powinni po tê p³ytê siêgn±æ, bo na pewno sie na niej nie zawiod±. Fanów pierszych dwóch p³yt i tych szukaj±cych wyrafinowanej melodyki raczej zapraszam do zapoznania siê najpierw z samplami. vandervelde
Komentarze () |
|
|
|
|
 |
