1.  You're The One For Me 2.  Unlucky Love 3.  I Am On My Own 4.  It Is Love 5.  Getaway Car 6.  I Really Have To Go 7.  Come 8.  Open Up Your Heart 9.  Wishing Well 10.  Christmas Dance 11.  Waiting For A Brand New Start 12.  Swamp Thing 13.  Smutno jest w zoo Urszula & Jumbo 'Urszula & Jumbo' 1992 Polton    Recenzent: vandervelde

Skład: Paweł Danikiewicz - programowanie instrumentów; Paweł Jastrzębski - Mąciwoda - bas; Urszula Kasprzak - wokal; Bogdan Kowalewski - bas; Amadeusz Majerczyk - perkusja; Tony Miceli - klawisze; Paweł Nowakowski - chórki; Krzysztof Ostasiuk - chórki; Sławomir Piwowar - klawisze; Stanisław Sojka - chórki; Katarzyna "Kayah" Szczot - chórki; Stanisław Zybowski - gitary;

Muzyką rockową nigdy nie zajmowano się na zasadzie wyłączności. Ludzie związani z rockiem odchodzili do muzyki filmowej, popu, boysbandów. Także nie powinno nas zdziwić, że utożsamiana z popem Urszula Kasprzak nagrała kiedyś płyty rockowe. Urszula & Jumbo to efekt jej wyprawy do Stanów razem z ówczesnym mężem Stanisławem Zybowskim. Tak jak umieszczenie następnej płyty wokalistki Białej Drogi raczej będzie kontrowersją, tak w związku z tą zwyczajnie jej nie ma. Wystarczy spojrzeć na okładkę i chyba od razu widać, że tu latawcy, dmuchawcy nie ma. Także zlustrowanie składu osobowego powinno rozwiać wszelkie wątpliwości. Przyszły basista Scorpions (Jastrzębski - Mąciwoda) i Krzysztof Ostasiuk z Fatum raczej nie przyplątali się tu przez pomyłkę.

Szczerze mówiąc miałem wielkie oczekiwania w stosunku do tego krążka. Kupe czasu go szukałem mając wciąż w pamięci wielce obiecującą okładkę. Gdzieś też zasłyszałem kawałek singlowej piosenki, no i zostałem złapany. Długo myślałem, że namierzyłem kolejny po Syndii, Fatum i Grześku Skawińskim polski, zapomniany album melodicrockowy. Niestety, nie wszystkie nadzieje zostały spełnione. Co w żadnym wypadku nie oznacza, że to słaby album, biorąc pod uwage polskie realia nie jest wcale zły. Chwilami jednak słychać niedopracowanie i niespójną koncepcję. Urszula  tutaj śpiewa słabiej niż na Białej Drodze, chwilami naiwnie, porywa się na rzeczy, które wyraźnie jej głosowi nie służyły. Cały czas też spiewa jednym wysokim pasmem co wyraźnie najlepszym pomysłem nie było. Angielski wokalistki przeważnie irytuje, ale jednak można to ominąć, choć z drugiej strony dużo mówi fakt, że najlepszym utworem jest tu polskojęzyczny rodzynek.
Autor większości kawałków Sławomir Zybowski jawi sie jako bardzo przyzwoity gitarzysta i nieco gorszy autor piosenek. Zdarzyło się tu kilka nieporozumień i z tego powodu wspomniane rozczarowanie. Brzmienie jest na poziomie tych średnich amerykańskich płyt niezależnych i polskich z późnych lat 80tych, a więc nie najlepiej, ale na pewno nie drapiemy się po głowie co tam w tle stuka. Najgorsze jest jednak w niej fakt, że każdy kawałek ma inną produkcję i to jest na pewno poważny setback bo nie wiem jak Wy, ale już wolę coś bardzo źle wyprodukowanego niż każdy kawałek inaczej.
You're The One For Me to rocker pędzący bez wyraźnego kierunku, jedynie w przedrefrenie słychać coś melodyjniejszego. Unlucky Love trochę przypomina Doro w jej gorszych kawałkach. I Am On My Own jest dwujęzyczną wersja Rysy Na Szkle bardzo znanego utworu wokalistki. Osobiście bardzo lubię ten bardzo bajmowy kawałek i zaliczam go do plusów. Bardzo w polskim stylu lat 80tych jest Is It Love, który jest nonsensem jakiego kiedyś pełno było na festiwalach rockowych. Getaway Car jest bardzo przyzwoitym rockerem z ciekawym rytmicznym refrenem. Fanom aor spodoba się na pewno I Really Have To Go, który prócz bardzo melodyjnego, harmonijnego brzmienia ma bardzo dobrą solówkę. Cała płyta z takim brzmieniem byłaby hitem. Come brzmi w refrenie jak wariacja I Love Rock'n'Roll z repertuaru Joan Jett, także i tu solówka może się podobać. Generalnie jak już wspomniałem do samej gry gitarzysty ciężko się przyczepić. Open Up Your Heart przypomina wczesne dokonania Urszuli, ale melodia jest dość ciekawa, także mysle można to uznać z małym zastrzeżeniem za plus. Bardzo słabe są Wishing Well i  Christmas Dance choć w tym drugim pewne pozytywy na siłę można znaleźć. Całkiem dobry jest Waiting For A Brand New Start ze zwrotkami w stylu wczesnej Lee Aaron i zaskakująco melodyjnym refrenem. Absolutna klasą dla siebie jest instrumentalny Swamp Thing z bardzo ciekawymi klawiszami i niewiele gorszą grą gitarzysty. Bardzo rytmiczny, pełen klawiszy jest jedyny polskojęzyczny kawałek Smutno Jest W Zoo przypominający mocno Bajm z ich najlepszego okresu (minusem jest absurdalny tekst, no ale może nie rozumiem alegorii hehe).

Dość średnia to płyta, ale znowu polskich rockowych płyt nie ma tak wiele by móc lekka ręką ją odsunąć na bok. Nie jest to mus, raczej coś w rodzaju ciekawostki. Następna płyta Urszuli jest w mojej opinii o klasę lepsza.

vandervelde 

Komentarze (0)

Pokaż/Ukryj komentarze

Napisz komentarz

Pokaż/Ukryj formularz do komentowania

Nazwa

Komentarz

Wpisz kod umieszczony obok

Dodaj komentarz