Pod względem ilości znakomitych albumów był to doskonały rok. Obfitował w wydawnictwa, które powinny na długo zagościć nie tylko w naszej pamięci, ale i wśród wszelakich list sprzedaży. Niestety, próżno ich tam szukać i nawet tak udany rok nie sprawił by ktoś z kręgu melodyjnego rocka przełamał komercyjną niemoc. Wydaje się, że melodyjny rock jest skazany na niszę, w której trzeba sobie to z małym optymizmem powiedzieć, czuje się coraz lepiej. Muzyka w niszy przestaje być robiona z myślą o podbijaniu list, a bardziej z głębi serca i może to jest powód dla którego ubiegłoroczne płyty były tak znakomite. Zapraszam do podsumowania roku 2008 i życze sobie i Wam podobnego w 2009.

 

1. Elevener - When Kaleidoscopes Collide

Pełen niesamowitych melodii album. Najważniejsze jest, że brzmią one niesamowicie świeżo, nawet biorąc pod uwagę, że mało tu odkrywczości. Dodajmy do tego genialne klawisze, takich jakich nie było od dobrych kilku, może kilkunastu lat i mamy album roku. Poza największymi atutami grupy - melodiami i klawiszami - do reszty można się przyczepić i z pewnością w latach 80tych te utwory brzmiałyby jeszcze lepiej. Nie przesłania to jednak faktu, że mamy do czynienia z płytą wybitną, która długo będzie pamiętana i komentowana. Wiele kontrowersji wywołuje wokalista i jego barwa głosu, ale moim zdaniem to jest szukanie dziury w całym. W końcu nawet John Waite został ikoną AOR, a śpiewa mówiąc delikatnie dość dziwnie...

Genialni naśladowcy westcoastowego brzmienia Toto. Legendarni amerykanie nagrali tylko jeden taki album i już nigdy do niego nie wrócili. Szwedzi podjęli rękawicę i nawet jeśli gdzieniegdzie przedobrzyli zbytnio upodabniając się do idoli to nagrali fantastyczny, pełen przebojów album. Podobnie jak Elevener tak i Work Of Art brzmi niedorzecznie świeżo i nie poddaje się ogólnemu pesyzmizmowi jaki towarzyszy melodyjnemu rockowi i serwuje nam kilkanaście pełnych optymizmu melodii.

 

Silence to jeden z tych fenomenalnych i absurdalnie mało znanych zespołów, jakich w kręgach melodyjnego rocka jest naprawdę mnóstwo. Kapela która na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat kiedy tylko wydała płytę zawsze to było znakomite wydawnictwo.

 

 

 

 7th Heaven - USA-UK

Aż 18 kawałków i brak zapełniaczy. W zasadzie płyta pop-rockowa, brzmiąca jak połączenie Def Leppard i Adriangale z aorowym zacięciem. Zespół pełen świeżych pomysłów od których aż huczy na najnowszym albumie.

 

Airbourne - Running Wild

To płyta dla tych co tęsknią za pełnym wigoru AC/DC i nie oszukują się, że ci dziś grają tak samo jak dawniej. Energia i młodzieńczy wigor opanowuje nas od pierwszego przesłuchania. Tak pewnie kiedyś grało AC/DC...

W głównej mierze kontynuacja bardzo udanej poprzedniej płyty. Znów kilka doskonałych, epickich rockerów w stylu do jakiego lordowie od dawna nas przyzwyczaili.

Rzetelny niemiecki hardrock to jest coś czego zawsze się można spodziewać po Dark Sky. Nie inaczej było tym razem, a osobiście uważamm, że to jeden z ich najlepszych albumów.

Def Leppard wciąż odmawia zejścia ze sceny i wciąż nagrywa niezłe albumy. Songs nie dorównuje najlepszym albumom DL, ale jednak nie sposób odmówić temu albumowi klasy.Najlepszy solowy album Bormanna, którą spokojnie można postawić obok najbardziej udanych płyt Jaded Heart, kiedy jeszcze Michael był tam gardłowym.  Znakomity europejski hardrock/AOR. Od czasów 91 Suite jeden z najlepszych albumów jakie wydała na świat Hiszpania.

Bardzo tradycyjny pozbawiony klawiszy hardrock, ale przy tym mający bardzo melodyjny sound. To brzmienie jest właśnie największym atutem Włochów, bo same utwory mogłyby być lepsze i mam wrażenie wraz z następcą pewnie będą.

 

Myland - No Man's Land

Finowie z Myland zaserwowali bardzo tradycyjny AOR, pełen fenomenalnych klawiszy. Impetu starczyło tak na pół płyty, ale i tak jest to jeden z lepszych albumów tego roku. 

 

Nowoczesny pop-rock z bardzo złożonymi aranżacjami. Czas by Springfielda doceniono szerzej, a nie zbywano, że to kolejny aktor udający muzyka. Nic bardziej mylnego, a jeśli nawet coś jest na rzeczy to sytuacja jest dokładnie odwrotna.

 

Rzetelny, bardzo przebojowy i chwytliwy album rockowy. Wielu było takich co polubiło muzykę The Darkenss, ale nie mogło ścierpieć wokalu Justina Hawkinsa. Ten zespół jest tak naprawdę właśnie dla nich.

 

Chrześcijanki pop-rock z rewelacyjnymi melodiami. Złożone aranżacje i perfekcyjne wykonanie muzyka, który z płyty na płytę nagrywa lepsze kompozycje. Do tego pozytywny messydż, na szczęście mało mający wspólnego z nawracaniem. Wielka szkoda, że ten muzyk jest praktycznie w Polsce nieznany.

 

Kip znów nagrał doskonały progresywny album. W porównaniu do poprzednich wkradło się kilka dziwnych eksperymentów, ale tych kilka pereł po stokroć nam to wynagradza. Sting gdyby nagrywał dziś takie albumy byłby noszony na rękach.

 

Kolejna niespodzianka kończącego się roku. Norwedzy po doskonałym debiucie powracają po kilku latach i nagrywają równie dobrego następce. Typowe scandi ze znakomitymi refrenami.

Znacznie bardziej journeyowa płyta niż ostatnie albumy Journey. Jeśli Journey nie chce grać jak Journey, to postawmy na kolaborację Ramos-Hugo i na pewno sie nie zawiedziemy.

 

Sinner - Crash & Burn

Naprawdę bardzo udany krążek niemieckich weteranów. Nic nowego, nic nadzwyczajnego, ale za to rzetelny, bardzo niemiecki album hard'n'heavy, coś co ostatnio Niemcom jakby rzadziej wychodzi.

 

Marcello-Vestry - Marcello-Vestry

Bardzo równa i solidna płyta, ale co najważniejsze brzmienie niemal życem przeniesione z końca lat 80tych. Mnóstwo zapożyczeń, w tym najwięcej od Danger Danger, ale kiedy jest to zrobione tak dobrze, nie powinno to bardziej przeszkadzać.

 

Khymera - The Greatest Wonder

Khymera z płyta na płytę nagrywa coraz to lpesze i bardziej klasyczne albumy AORowe. Największa w tym zasługa oczywiście Dennisa Warda, który pilotuje cały projekt. Tym razem dostaliśmy bodaj najlepszą odsłonę tej grupy, ale ja mam wrażenie, że najlepsze jeszcze nas czeka.

 

Sturm Und Drang - Rock'N'Roll Children

Jest to drugi album dzieciaków z Finlandii i w mojej ocenie obserwujemy znaczną zwyżkę formy. Pierwszy był naprawdę niezły, ale to tym wkradają się młodziacy do czołówki power/heavy/aor w Europie. Druga płyta Leverage nie ma startu do tej płyty.

 

David Roberts - Better Late Than Never

Obok Work Of Art najlepsza westcoastowa płyta roku. Na pewno bardziej od tamtej tradycyjna dla tego gatunku. Gdyby została nagrana przez lepszych muzyków (Huff, landau, Thompson) i miała lepszą, dysponującą większym budżetem produkcję to byłaby pewniakiem do pierwszej 5tki roku. 

 

 

Komentarze (12)

Pokaż/Ukryj komentarze MaciaS: ... moim zdaniem ostatnie Eclipse bije na glowe poprzednie dwie plyty! duzo mocniejsze granie wiecej ognia..po prostu lepsze! zabraklo tez crashdiet... 1 luty 01, 2009 FanHOL: ... Przepraszam jest HOL, ale zgadzam się z Rockyflower, brak BROTHER FIRETRIBE-uważam ich HEART FULL OF FIRE za genialny, mam jeszcze pytanie o ostatnie MOTLEY CRUE, brak ich w ogólnych posumowanich, a nagrali najlepszą płytę od czasów DR FELLGOOD. 2 styczeń 30, 2009 vander: ... w sumie Eclipse jest podobne do Dark Sky, ale ja znajac ich poprzednie albumy po prostu sie zawiodlem...stad i subiektywna decyzja o ich ominieciu...co nie znaczy ze plyta slaba, przeciez nie ejst nigdzie napisane, ze czego nie ma to slabe...cos musialem pominac 3 styczeń 29, 2009 MaciaS: ... no wlasnie, jest def leppard, jest nudny marecello vestry, jest nawet kopia airbourne/dc a nie ma ECLIPSE!? nie spelnilo oczekiwan? jedna z lepszych plyt ostatanich 10 lat conajmniej!!! 4 styczeń 29, 2009 Arghon: ... Nie wiem czemu, ale o H.E.A.T. dowiedziałem się z tej listy. I muszę przyznać, że to (według mnie) najlepszy album minionego roku. W tym czekam na Voices Of Rock 5 styczeń 29, 2009 Rockyflower: ... Mnie dziwi brak Brother Firetribe, ale może to już kwestia gustu. 6 styczeń 28, 2009 Hardlover: ... Bez Uriah Heep, White Lion, Tesli i Whitesnake to podsumowanie jest cokolwiek dziwne - wygląda na zestawienie najlepszych płyt AORowych (a i w tym zestawieniu rzuca się w oczy brak Journey). Czy naprawdę ostatnie Def Leppard było warte uwagi - moim zdaniem to niezbyt udana płyta (np. Eclipse było lepsze) 7 styczeń 27, 2009 Arghon: ... Eclipse nie spełniło oczekiwań według mnie. Ja ostatnio zasłuc**je się Nickelback - Dark Horse. Według mnie to najlepszy ich album. 8 styczeń 26, 2009 vander: ... Jest House ...a Eclipse sie nie zmiescilo, choc byli blisko ...piszcie wlasne typy 9 styczeń 26, 2009 FanHOL: ... Brak n najlepszych płytach genialnego HOUSE OF LORDS "Come to my kingdom" 10 styczeń 26, 2009 metalfan: ... Troche dziwi brak w zestawieniu płyty Eclipse... 11 styczeń 26, 2009 Blackmore: ... Najlepszy album roku 2008 to według mnie Uriah Heep Wake the Sleeper 12 styczeń 26, 2009