Skład: Stefano Lionetti - wokal, chórki, gitary; Lars Safsund - wokal, chórki; Alessandro Del Vecchio - klawisze, chórki; Pierpaolo Monti - perkusja; Mario Percudani - gitary; Andrea Maddalone - gitary; Anna Portalupi - bas; Amos Monti - bas; gościnnie: Arabella Vitanc - wokal (8); Erik Martensson - chórki (4); Bruce Gaitsch - gitary (1,3,5,9,11); Tommy Denander - gitary (8); Sven Larsson - gitary (7,9)

---

Lionville to projekt założony przez włoskiego muzyka, Stefano Lionettiego, który napisał większość utworów, które znalazły się na jego debiutanckim dziele. Przy jego nagrywaniu otrzymał on pomoc z bardzo wielu źródeł. Przede wszystkim maczali tu palce muzycy z Work Of Art, Robert Sall i Lars Safsund, a także Eric Martensson (Eclipse), Bruce Gaitsch (Chicago, Richard Marx), Tommy Denander (Spin Gallery, Deacon Street, Radioactive), Alessandro Del Vecchio (Eden's Curse, Edge Of Forever), Pierpaolo Monti (Shining Line), czy wokalistka Alyson Avenue, Arabella Vitanc i jeszcze kilka innych, trochę mniej znanych osób.

Lionville to w przeważającej większości wierna kopia szwedzkiego Work Of Art. Mamy tu tego samego wokalistę, skopiowane co do joty brzmienie, czy może najważniejsze, tak samo budowane melodie. Ci osłuchani z Work Of Art na pewno bardzo szybko wychwycą te niuanse, bo nie dość, że mamy do czynienia z podobnymi melodiami, to jeszcze wiele piosenek brzmi dziwnie znajomo jeśli chodzi o teksty, a to już chyba lekka przesada. Oczywiście współnapisał je Robert Sall, lider WOA, ale wypadałoby jednak takich rzeczy nie robić  i trochę bardziej się wysilić. Najlepszym przykładem kopiowania Work Of Art jest utwór Power Of My Dreams, z linijkami niemal żywcem zerżniętymi z piosenek WOA. Nie zdziwiłbym się jeśli tak właśnie ten numer powstawał: stąd weźmiemy bridge, z innej piosenki zwrotkę, a tu podbierzemy refren. Sam kawałek jest bardzo dobry, ale uczucie deja vu jest z nami cały czas. Inne to Dreamhunter, With You, No End In Sight.  

 

Mam co do płyty Lionville mieszana uczucia. Gdyby podobieństwo do Work Of Art nie było tak daleko idące nota za niniejszy album musiałaby być wysoka. Work Of Art także inkorporuje do swojego grania wpływy z wielu kierunków, ale całość to jednak oryginalny, brzmiący po swojemu zespół. Na szczęście wrażenie braku oryginalności naprawia w pewnym względzie fakt, że Lionville niejako od siebie dodało kilka interesujących utworów napisanych przez innych muzyków. Na czoło wysuwa się tutaj Thunder In The Heart, klasyczny AOR-owy przebój ze środka lat 80-tych (jego współautorem jest Lenny Macaluso, jeden z twórców piosenki Touch Stana Busha), w oryginale zaśpiewany przez Johna Farnhama na potrzeby ścieżki kultowego filmu Rad (polecam!). Całkiem niezła jest westcoastowa ballada The World Without Your Love (współautor Gaitsch, zagrał tu także tu na gitarze), będaca kowerem duetu Marx/Amy Sky. Świetny początek mamy na openerze Here By My Side, ale w rozwinięciu brakuje mi mocniejszego refrenu, który ustawiłby ten numer pośród najlepszych z WOA. Najlepszy i najbardziej oryginalnie brzmiący refren jest w utworze The Chosen Ones, gdzie zaśpiewała w duecie z Safsundem, Arabella Vitanc z Allyson Avenue. Na marginesie według książeczki w chórkach zaśpiewało na Lionville mnóstwo osób, ale tak naprawdę słychać je tylko w tej piosence (na reszcie najbardziej wysunięty jest nakładany na siebie ścieżkami wokal Safsunda).

Lionville w mojej ocenie cierpi na brak wyraźnych killerów. Jest to bardzo przyjemna, równa płyta, przypominająca sobą te w wykonaniu Work Of Art, ale równać z tymi albumami raczej nie może, przynajmniej nie jeśli chodzi o tą płytę. Całkiem możliwe, że już następna zmieni sytuację w tej materii. Póki co polecam tą płytę fanom Work Of Art, tylko spodziewajcie się nieco niższego poziomu.

Komentarze (0)

Pokaż/Ukryj komentarze