HARD ROCK SERVICE: Partie gitar pełnią dominującą rolę w kompozycjach TNA i na tej podstawie wnioskuję, że jesteś głównym kompozytorem w zespole. Jaka jest Twoja reakcja, gdy któryś z członków grupy ma wasny pomysł na zrobienie jakiejś piosenki? Jesteś typem kompozytora-tyrana, czy też masz bardziej demokratyczne podejście do tworzenia muzyki?

SEAN TARR: Jestem znany z tego, ze bywam czasem dupkiem, ale tylko wtedy, gdy mój chcrakter bierze nade mną górę. :) Musze się przyznać, że lubię mieć pewną przewagę, kiedy dochodzi do komponowania i nagrywania, ale staram się być tak dyplomatyczny jak to tylko możliwe. To zdrowszy sposób. :) Każdy w zespole z pewnoscią ma tak dużo miejsca, ile tylko chce, by przyczynić się do procesu komponowania. W chwili obecnej ja piszę większość materiału, ale jeśli przejrzysz piosenki pod kątem tego, kto je komponował, zobaczysz, że współpracowałem między innymi z Mike'iem McManamonem i kilkoma innymi przyjaciółmi. Istotnie, widzę, że najwiecej piszemy razem ja i Mike. On jest bardzo dobry w układaniu słów i melodii. (po prostu sprawdź Kill Your Idols). Doug O'Dell i Danny Tore bez wątpienia wyłożą więcej na stół następnym razem. :)

HARD ROCK SERVICE: Skoro już mówimy o muzyce od strony kompozycyjnej... Piszesz piosenki całe od razu, czy może pozostawiasz poszczególne części niedokończone, by później poskładać je w całość?

SEAN TARR: Zwykle zaczynam od zestawiania "riffów". Jeśłi tylko mam jakiś pomysł, gram go na gitarze i nagrywam, zanim go zapomnę. Czasami przychodzą mi do głowie całe piosenki, ale zazwyczaj są to tylko krótkie kawałki. Jeśłi są to naprawdę dobre kawałki, pozostają w mojej głowie na dłużej. Wiele razy zdarza mi się budować piosenkę kawałek po kawałku w głowie i dopiero wtedy zabieram się później za jej nagrywanie. W każdym przypadku zazwyczaj jestem przez coś inspirowany. Jest to zawsze powiązane z emocjami. Nie lubię tak po prostu usiąść i powiedzieć: "OK, dzisja napiszmy piosenkę!". Potrafię to zrobić, jeśli muszę, ale efektem tego są zazwyczaj nienajlepsze piosenki.

HARD ROCK SERVICE: Improwizujesz swoje gitarowe solówki, czy może ogrywasz jakiś wcześniej ustalony schemat?

SEAN TARR: Lata temu miałem w zwyczaju ogrywanie każdego małego kawałka solówki i ćwiczenia go tak długo, aż potrafiłem go zagrać do przodu i od tyłu. Obecnie przykładam większą wagę do improwizacji. Eksperymentuję podczas prób i zostawiam to na ostatnią chwilę, ale zazwyczaj mam już wypracowaną ostateczną wersję przed wejściem do studia. To naprawdę zależy od piosenki. Niektóre aranżacje dają tobie większą przestrzeń do rozłożenia skrzydeł, podczas gdy inne wymagają bardziej złożonej i obmyślonej solówki. Chociaż zdarzało mi się, że improwizowałem wiele zakończeń solówek na miejscu, kiedy byliśmy już w studiu. Docelowo chciałbym improwizować każde solo na poczekaniu i naprawdę uchwycić chwilę.

HARD ROCK SERVICE: Który z utworów z nowego albumu jest Twoim zdaniem najlepszy?

SEAN TARR: Na równi moimi ulubionymi utworami są obecnie The Sound i Kill Your Idols. Miałem powiedzieć, że moja ulubiona solowka to jedna z tych w Walk Before You Crawl, chociaż naprawdę wygrzebuję także solo z Lies, Guns And Violence.

HARD ROCK SERVICE: Który kawałek jest godny wyróżnienia? Czy był jakiś, którego zagranie sprawiało Tobie trudność?

SEAN TARR: Eva's Song zawierał kilka sztuczek. Nie jest tak trudny do zagrania, ale było tam wiele warstw, które miały być tak zczepione, by nie było widać szwów. To wymagało duzej dokładności, czystego wykonania na 6 strunowym akustyku, 12 strunowym akustyku i 6 strunowych gitarach elektrycznych.

HARD ROCK SERVICE: Powiedz nam coś o wizerunku graficznym i co on oznacza. Ten obraz naprawdę robi wrażenie. Czyim to było pomysłem wykonanie takiej ambitnej okładki jak Wasza?

SEAN TARR: Dobrze, chcieliśmy pójść w innym kierunku niż na "Trigger". "Trigger" był niezłym pomysłem, ale nie chcieliśmy ponownie zamieszczać "nagiej dziewczyny". Już to zrobiliśmy, więc po co robić to po raz drugi? Tak czy inaczej, chcieliśmy obecnie, pójść w nieco bardziej mrocznym kierunku, z mądrym pomysłem, czymś bardziej zgodnym z piosenkami i naszym obecnym usposobieniem. Myślę, że gdzieś na tej właśnie linii Mike McManamon zasugerował, byśmy nazwali album Branded. Na tej podstawie John Kivel wyszedł z pomysłem na okładkę w takiej postaci, w jakiej możesz ją teraz zobaczyć.

HARD ROCK SERVICE: Nowy basista, Doug Odell, wstąpił w szeregi TNA całkiem niedawno. teraz możemy usłyszeć jego grę na nowym albumie. Opowiedz nam, jakim sposobem trafił on do TNA?

SEAN TARR: Doug jest wielki. :) To miły gość i w dodatku basista jakby z piekieł. Jesteśmy szczęśliwi, że znaleźliśmy go, kiedy potrzebowaliśmy. W istocie skojarzył nas razem John Kivel. Doug nagrywał ścieżki basu na kilku wczesniejszych wydawnictwach z Kivel Records i John pomyślał, że nadawałby się do TNA.

HARD ROCK SERVICE: Głos Mike'a McManamona jest nieco podobny do głosu Oniego Logana z Lynch Mob...

SEAN TARR: Oni Logan jest wielki i uwielbiałem go w Lynch Mob, ale Mike ma własne brzmienie. On jest naprawdę oryginalny. :) Nadszedł jego czas. Bójcie się, naprawdę się bójcie. :)

HARD ROCK SERVICE: ... ale Wasza muzyka momentami przypomina wczesne albumy Van Halena i ... Winger.

SEAN TARR: Słusznie! Jesteś pierwszym dziennikarzem, który rozpoznał koneksje z Van Halenem! Próbowałem jak diabli zrobić nagranie, które uchwyciłoby energię i dźwiękowe wybuchy wczesnego repertuaru Van Halena. Nie po to, by brzmieć zbyt podobnie do Eddiego (nikt nigdy nie zabrzmi jak Edward), ale aby osiągnąć podobne wartości produkcyjne do wspomnianej jedynki Van Halena. To wszystko na temat energii i ciepła!